Laureaci Kutnowskich Hitów: Magdalena Łukomska oraz Krystyna i Tadeusz Bombrychowie w towarzystwie Kapituły oraz gości honorowych - przewodniczącego Rady Miasta Kutna - Pawła Markiewicza i prezydenta Kutna Mariusza Sikory. Fot. Marian Adamusiak
Krystyna, Katarzyna i Tadeusz Bombrychowie oraz Magdalena Łukomska uhonorowani „Kutnowskim Hitem 2025”.
Ta niezwykła uroczystość miała miejsce 9 lipca AD 2026 w tej – przyciągającej wszystkich wrażliwych na piękno – perełce Ziemi Kutnowskiej. Państwo Krystyna i Tadeusz wraz z córką Katarzyną otrzymali ten prestiżowy już laur – znany w Polsce od 28 lat – w uznaniu za troskę o dziedzictwo kulturowe i wzorcową renowację zabytkowego Dworu Sójki oraz godne uczczenie 200-lecia tego wyjątkowego miejsca; Pani Magdalena natomiast – za literacką popularyzację historii naszej Małej Ojczyzny, a w szczególności bogatych dziejów Dworu Sójki… uwieńczoną wydaniem już drugiej książki pt. „Dwór w Sójkach i jego mieszkańcy”.
Kapitułę wręczającą nagrodę stanowili: honorowy jej patron – przewodniczący Rady Miasta Kutna – Paweł Markiewicz, sekretarz Redakcji „PŻK” Jerzy Michał Papiewski, Krzysztof Wacław Dębski – były prezydent miasta Kutna, Jerzy Bryła – były wójt Gminy Kutno, Marian Adamusiak – długoletni działacz społeczny i samorządowy na Ziemi Kutnowskiej. Był wśród Niej też honorowy gość uroczystości prezydent miasta Kutna – Mariusz Sikora – pasjonat i propagator regionalny historii, muzyki i sportu.
Oto krótka historia dworu w Sójkach, który ma trzy herby: Zarembę, Nałęcza i Łabędzia. Budowano go w latach 1820-25. Był rezydencją Feliksa Cieleckiego. Przetrwał do czasów obecnych w niezmienionej formie. W 1888 roku majątek objęła Stefania z Cieleckich Moszyńska. Jej syn Jan Moszyński zarządzał nim do 1928 roku. Sprzedał go Leonowi Koryźnie i przeprowadził się do Torunia. Koryznowie mieszkali w Sójkach do wybuchu II wojny światowej. Po Bitwie nad Bzurą, w obrębie zabudowań dworskich, utworzony został obóz jeniecki dla żołnierzy polskich. W pałacu funkcjonował Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy. Po wojnie dobra sójeckie zostały znacjonalizowane. Do 1998 roku istniała tu szkoła podstawowa oraz mieszkali nauczyciele. W 2000 roku, budynek wraz z parkiem (własność Gminy Strzelce), zakupili Państwo Krystyna i Tadeusz Bombrychowie. Podjęli mozolne i ciężkie finansowo prace renowacyjne, które trwały 12 lat. W 2012 roku, w pięknie odnowionym obiekcie, otwarty został trzygwiazdkowy Hotel Dwór Sójki z restauracją i z najcenniejsza pamiątką – palisandrowym fortepianem (1845/46) Franciszka Liszta.
Autorka książki Magdalena Łukomska, poprzez swojego męża Michała Łukomskiego, jest spowinowacona z Cieleckimi. To wspaniała miłośniczka genealogii i historii. Bada i dokumentuje dzieje swojej rodziny. Publikuje artykuły w czasopismach krajowych i regionalnych. Jest członkinią Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa. Szczególną rolę w jej życiu i pracy odgrywa dwór w Sójkach oraz pamiętnik jego dawnej właścicielki Stefanii hrabiny Moszyńskiej. Pierwsze wydanie książki „Dwór w Sójkach i jego mieszkańcy” zdobyło zaszczytne wyróżnienie w plebiscycie „Kutnowski Hit 2017”, organizowanym od 1999 roku przez „Powiatowe Życie Kutna”.
Drugie – ukazujące się w roku jubileuszu 200-lecia Dworku i wzbogacone o nowe odkrycia ciekawostki i ilustracje oraz sfinansowane przez właścicieli Hotelu Dwór Sójki – Krystynę i Tadeusza Bombrychów oraz Katarzynę Bombrych – Leibschang – otrzymało obecnie „Kutnowski Hit 2025”. Dodajmy, że duży wkład wydawniczy miał aktywny mąż Pani Magdaleny Michał Łukomski, szef Studia Reklamy „Faster” w Krakowie (jego też zdjęcia). Tylko gratulować i podziwiać!
I jeszcze jedno. Urocza Pani Magda dedykując mi swoje dzieło m.in. napisała, ze życzy mi wielu pięknych odkryć w świecie historii i moc wspomnień oraz serdeczności. Autorytatywnie mówię… tak też się cały czas dzieje!
Sympatyk Hotelu Dworu Sójki i jego właścicieli Jurek Papiewski
P.S. Zachęcam – i to mocno – do odwiedzin parku i dworu Sójki, gdzie można również nabyć bardzo interesującą książkę o Nim, autorstwa Pani Magdy, kochającej nie tylko Kraków gdzie mieszka, ale też Miasto Róż i jego rejon.
