2026-07-18
Tomaszewski

Fot. Od lewej ŚP. prezydent Zbigniew Burzyński, Jan Tomaszewski, Jerzy Michał Papiewski, red. PR w Katowicach Elżbieta Znajewska. Fot. archiwum J.M. Papiewskiego

Jan Tomaszewski – „człowiek, który zatrzymał Anglię”

Miałem wielką przyjemność poznać Go dobrze; dyskutować, polemizować, przeprowadzać wywiady i komentować kilka meczów o charakterze rekreacyjno-integracyjno-promocyjno-towarzyskim, które z udziałem dużej i wspaniale reagującej widowni odbywały się na Stadionie Miejskim im. płk. Henryka Tomasza Reymana. Był jednym z uznanych wtedy zawodników, m.in. reprezentacji „Orłów” Górskiego czy chociażby drużyny parlamentarzystów i samorządowców. Grał w niej m.in. premier Donald Tusk. Takie to były mecze w Mieście Róż – dotyczą także boiska ex-Kutnowianki.

Jan Tomaszewski urodził się 9 stycznia 1948 roku we Wrocławiu. Grał w takich drużynach jak: Lotnik Wrocław (1958-59), Śląsk Wrocław (1960-62 oraz 1968-1970), Gwardia Wrocław (1963-1967), Legia Warszawa (1971-72), ŁKS Łódź (1972-1978 i 1982), Beerschot Antwerpia (1978-1981), Herkules Alicante (1981-82). Znani trenerzy, którzy mieli duży wpływ na jego karierę: Lucjan Brychcy, Kazimierz Górski, Stanisław Stachura, Longin Janeczek, Leszek Jezierski, Andrzej Strejlau, Bernard Blaut. Zdobył srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu 1976: pierwsze miejsce NRD, która pokonała w finale Polskę 3:1… trzecie miejsce ZSRR. Reprezentacja Polski grała w składzie: Jan Tomaszewski, Piotr Mowlik, Jerzy Gorgoń, Wojciech Rudy, Antoni Szymanowski, Henryk Wawrowski, Henryk Wieczorek, Władysław Żmuda, Lesław Ćmikiewicz, Kaźmierz Deyna, Henryk Kasperczak, Grzegorz Lato, Zygmunt Maszczyk, Jan Benigier, Kazimierz Kmiecik, Roman Ogaza, Andrzej Szarmach. Jan Tomaszewski dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata: w RFN (1974) srebrny medal za trzecie miejsce i w Argentynie (1978) – miejsce 5 do 8. 63 razy występował w reprezentacji Polski w latach 1971-1981. W pożegnalnym meczu z Hiszpanią w Łodzi (1981) był kapitanem drużyny. Bohater meczu Anglia – Polska (1:1) na Wembley (1973), który dał biało-czerwonym drugi w historii, a pierwszy po 35 latach awans do finałów mundialu. Na mistrzostwach świata w 1974 obronił dwa rzuty karne (Szweda Tappera i Niemca Hoenessa). W ekstraklasie rozegrał 178 meczów, w latach 1971-82, (19 w Legii i 159 w ŁKS-ie). W latach 1989-1990 był, wraz z Lesławem Ćmikiewiczem, asystentem trenera reprezentacji Polski w 13 meczach. Niezwykle barwna postać. Był znany jako autor wielu kontrowersyjnych wypowiedzi i efektownych powiedzonek. Świetnie czuł się przed mikrofonem i w świetle kamer. Nie zdołał zaistnieć w zawodzie trenera. Miał epizody w III-ligowym Orle Łódź, ŁKS-ie i Widzewie – nie wygrał żadnego meczu. Felietonista wielu gazet, działacz PKOl, poseł na Sejm RP (2011-2015).

Jerzy Michał Papiewski